/home/haqen

normalde JPA kullanarak veritabanından map ettiğimiz sınıflar tüm alanları içeriyor (yani select * from yapmış oluyor). ancak bazı durumlarda tüm alanlara ihtiyacımız olmayabilir. bu durumda gene de select * atmak boşu boşuna performans kaybına neden olacaktır.

eğer aşağıdaki formatta bir query ile veriyi çektiğimizde ve ilgili sınıfın (burda Category sınıfı) buna uygun constructor’u varsa sadece bu fieldları içeren bir nesne elde edebiliyoruz

SELECT NEW com.itstanbul.entity.Category(model.kod, model.ad) FROM Category model

aklımızda olsun, yeri gelince kullanırız…

Teşekkürler Onur…

10 sene önce falandı herhalde, o dönem paso stephen king okuyodum. bayağı bir kitabını okumuştum amcanın. sonradan baydı tabi haliyle. özellikle final yazma konusunda çok başarısız bulduğum için kendisini. tabi o benim hakkımda ne düşünüyo bilemiyorum gene de severim amcanın yazdıklarını. yazmış adam o kadar best seller olmuş falan. (i hate best sellers, lots of, tons…)

“sis” de beğendiğim kitaplarından birisi idi. tabiki gerizekalı hollywood buna da el attı. bu güne kadar nası dayandılar aslında şaşırdım. (hababam sınıfını da remastered yapacaklarmış!) geçtiğimiz günlerde izledim ben de.

genelde romandan uyarlanan filmler, filmden uyarlanan bilgisayar oyunları, bilgisayar oyunlarından uyarlanan filmler gerçekten başarısız olurlar. nedeni bence, birşey öyle güzelse onu elleme, bozma mantığının daha fazla para kazanma amacıyla sömürülmesi, ya da belki kolaya kaçılması, hazırdan faydalanmak istenmesi, tembellik. bilemiyorum ancak genelde (çok genelleme yaparım, severim, bir genelleme yaparım barnahlarınızı yirsiniz) kötü olur ancak sis filmimizde bence öyle olmamış.

bire bir hatırlamasam da hikayeyi, genel olarak romana çok uyumlu gidiyor. sonunu değiştirmiş yönetmen amcam onun haricinde, sonradan düşününce filmi beğendiğime kanaat getirdim. gerim gerim gerilmeyi sağlıyor, bazı yerlerde tempo düşüyor ama neticede güzel.

ha, bu arada burda amacım filmin konusunu, oyuncularını, müziklerini falan anlatmak değil. böyle bir film var ben izledim beğendim, canın isterse sen de izle. izlemiyosan da bana ne kardeşim, ben izledim beğendim.

hollywood 1 - haqen 1

levent’in askerden dönmesiyle tekrar bilgisayar oyunları ile haşır neşir olmaya başladım. beraber lan (lan?) üzerinden oynayabileceğimiz oyun arayışımız sürerken, kendisi yeni bir oyunla geldi; world in conflict!

oyunumuzun konusu, aniden beklenmiyen bi anda (nedense?) rusların amerigayı işgal etmesi ve zavallı(!) amerigalıların onlara karşı “kahramanca” direnişini konu alıyor. tabiki bu konuyu zerre kadar sallamayıp oyunu inceliyoruz…

amiga zamanıdan tanıdığımız efsane adventure oyunlarını bize kazandıran sierra firmasının bir oyunu bu. oyunu incelerken de ister istemez amiga zamanındaki oyunlar aklımıza geliyor ve bu oyunun da sanki o zamanlardan kalan bir “tad”‘a sahip olduğunu düşünüyoruz. özellikle ekran geçişleri arasındaki müziklerin ve ekranların fade out’u bize oyun üzerine özenilmiş olduğu izlenimini veriyor (en azından bana…)

oyunumuz bir strateji oyunu. lakin öyle pek mütaahit işlerine el atmıyoruz, direk aksiyona dalıyoruz. uzun zamandır strateji oyunu oynamayan bana oldukça değişik kamera kontrolleri sunmuşlar gibi geldi. (profesyonel oyuncular dalga geçmesin, napim en son dune2 oynamıştım galba :P)

beni ilgilendiren en önemli özellik cooperative, yani beraber olup bilgisayara karşı kazanma modu olduğundan ben oyunu pek bir beğendim. bir de görevler hızlı hızlı oynanıp bittiği için uzun uzadıya, saatler sürecek oyunlar yerine, çatır çutur oynanıp bitiyor olması benim çok hoşuma gitti. bu özelliklerinden dolayı arkadaşlarımızla boş vakitlerimizde keyifli dakikalar geçirmek için bunu bir denemeyi düşünüyorum.,

özellikle oyunun şehirlerde geçmesi, unit olarak helikopterler seçeneğinin olması oldukça keyifli.